بهش بگین دارم میرم خاطره هامو پس بده......
میخوام بدون دغدغه از توی شهرتون برم.................
جاده اگه امون بده من واسه رفتن حاضرم....................
از آدمایی مثل من روی زمین خیلی پره....
دونه به دونه کم بشه به هیشکی بر نمی خوره....
می خوام رو کل زندگی یه خط ممتد بکشم.............
نوبت پرواز منه منم می خوام قد بکشم....
خونه به دوش یه قفس خستگیاش توی تنه....
زنی که داره جون می ده درست خود خود منه...................
دوستای مهربونم سلام.... سلام و خداحافظ برای یه مدت طولانی... با کمک خدای مهربون دانشگاه قبول شدم و باید از جمع صمیمی تون خدافظی کنم و برم جایی که دست تقدیر برام رقم زده.... نمیدونم سرنوشتم به کجا می رسه؟! فقط میدونم باید برم تا جایی که به سمت خدای هفت آسمون پرواز کنم و از همه چیز خلاص بشم... الان که دارم آخرین نوشته رو از خودم به جا میذارم بغضم گرفته!!! آخه خیلی بهتون عادت کرده بودم تو همین مدت کوتاه دوستای خوبی پیدا کردم که حالا مجبورم ازشون جدا شم! خیلی دلم براتون تنگ میشه هیچوقت فراموشتون نمیکنم ولی بازم مثل همیشه محتاج دعاهای قشنگتونم... اگه عمری باشه بازم می یام چون طاقت دوری ندارم... همتون رو دوست دارم...
می خوام بدون دغدغه از توی شهرتون برم....
جاده اگه امون بده من واسه رفتن حاضرم..........
من از تبار غربتم از آرزوهای محال.... یا علی...............................
